uparcie tkwią w schematach
Budując kolejne obręcze autodestrukcji
zaciskają pętle na szyi czasu.
W karcerze logiki wtrącone serce
głodując, szeptem woła
nie znęcajcie się nade mną prętem konwenansu
nie podcinajcie żył strachem
nie zakuwajcie w kajdany analizy.
Pozwólcie rozwinąć skrzydła miłości
nakarmcie zaufaniem
spokojem napojcie
przytulcie spojrzeniem.
[Kropelka 13.09.2015]
Dzieło artysty
głodując, szeptem woła
nie znęcajcie się nade mną prętem konwenansu
nie podcinajcie żył strachem
nie zakuwajcie w kajdany analizy.
Pozwólcie rozwinąć skrzydła miłości
nakarmcie zaufaniem
spokojem napojcie
przytulcie spojrzeniem.
[Kropelka 13.09.2015]
Dzieło artysty

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz